Dit is de definitie van een ”fan”: enthousiast liefhebber, bewonderaar van iemand die een bijzondere prestatie heeft verricht, idolisatie van een persoon. Zonder enige schroom geef ik toe dat ik zo iemand was in de jaren ’70. De eerste keer dat ik met mijn ouders Mikkola zag, was tijdens een motocrosswedstrijd van De Witte Mannekes in Lummen, België. Het moet 1970 geweest zijn. Enkele weken later leerden we de naam van die illustere crosser uitspreken en dat klonk als een liedje: Heikki Mikkola. Het bleek een Fin te zijn, nog niet echt bekend, maar hij presteerde wel goed door zijn vastberadenheid en verbetenheid. Zijn eerste woonplaats in motocrossland België was Paal en later Beringen, op amper 10 km van mijn woonplaats. Mijn vader kreeg begin jaren ’70 de opdracht om stickers te drukken voor Heikki, waarschijnlijk om de kosten van wisselstukken en dergelijke te dekken. Mijn enthousiasme werd alweer aangezwengeld, maar waarom ik als broekventje niet de voorkeur gaf aan motocrossers als Roger DeCoster, Jaak Vanvelthoven of Joël Robert, is mij nog altijd een raadsel. Mijn woonplaats was en is nog steeds immers in het epicentrum van het MX-wereldje, topcrossers als Jaak Vanvelthoven, Jacky Martens, Eric Geboers, Stefan Everts en Joël Smets wonen hier of zijn afkomstig uit de onmiddellijke nabijheid. Zelf heb ik de motorsport nooit beoefend, maar ik kleedde me er wel naar: van harnas, schoeisel en handschoenen tot Sinisalo-attributen. Heikki maakte een goede indruk op mij, zijn supporters wisten dat hij een enorm doorzettingsvermogen had, zijn vastberadenheid maakte van hem een ware kampioen. De andere kampioenen waren ook minder toegankelijk: ik kon alleen maar van Ake Johnson en Adolf Weill een handtekening bemachtigen, zelfs mijn landgenoten waren haast onbereikbaar…
Plakboeken vol krantenknipsels werden verzameld, t-shirts gekocht, vele handtekeningen gevraagd, er werd zelfs een clubje opgericht: HMS, Heikki Mikkola Superstar! Vele wedstrijden werden bezocht, de verre buitenlandse GP’s werden gevolgd door radioverslaggevingen. Ik mocht aanwezig zijn op het verjaardagsfeestje van Heikki’s 32ste verjaardag! In 1974, 1976, 1977 en 1978 werden wereldtitels gevierd, maar 1979 was het laatste actieve cross-seizoen voor Mikkola. Toen hij met z’n familie in 1980 terugkeerde naar Finland, werd het stil: de wedstrijden zouden voor ons nooit meer zo spannend zijn als voorheen. Het overdreven enthousiasme ebde met het ouder worden wat weg, wat overbleef waren mooie herinneringen.

Website
Het starten van een website over Heikki Mikkola begon wat vreemd: ik ontdekte sites van Roger DeCoster en Brad Lackey en vele lijstjes met vroegere GP-winnaars en wereldkampioenen. Misschien twee of drie foto’s en een handvol vermeldingen op erelijsten was het enige wat ik terugvond over Mikkola. Dat kon zo niet blijven. Het maken van de eerste fotostrip die iedereen via het net kon bekijken was heel simpel. Aanvankelijk vatte ik het beroepshalve op als een oefening. Maar nostalgie haalde de bovenhand en na enkele weken werden de oude plakalbums weer opgehaald. De mooiste foto’s werden eerst gescand en bij de strip bijgevoegd. Aangemoedigd door crossliefhebbers die Heikki nog niet vergeten waren, bleef de site langzaam evolueren. Reacties van over de hele wereld werden gelezen en beantwoord, dit was de grootste motivatie om in mijn vrije tijd stilaan verder te werken aan de site. Ook in Nederland werd intussen een Mikkola-site ontwikkeld. Na vele aanpassingen en toevoegingen groeit de site nog steeds. Eén fotostrip werden er drie: foto’s uit de Husqvarna-periode, de Yamaha-periode en eentje met foto’s van na zijn actieve crosscarriere. De belangrijkste voorwaarde bij deze opzet is dat niets commercieel uitgebaat wordt, foto’s worden uitgewisseld, nooit gekocht of verkocht. Door het ontwikkelen van die site is er een reconstructie gemaakt van Mikkola’s carriere, een boeiend verhaal over zijn loopbaan. Ik dank hiervoor in de eerste plaats Juha Monto voor de vertalingen en hulp en het boek “Heikki Mikkola Maailmanmestari” van Juhani Melart voor de leidraad.