Mikkola-superfan Jan-Willem van Essen - Nederland

Waarom ben ik eigenlijk zo’n superfan van Heikki Mikkola geworden? Zeer waarschijnlijk bewonderde ik zijn enorme inzet en zijn absolute wil om te winnen. Een toprijder die zich gewoon liet zien in het rennerskwartier of lopend langs de baan ken die je ook kon aanspreken, zonder dat je bang hoefde te zijn om genegeerd te worden. Mijn vader nam mij al vanaf jonge leeftijd mee naar de grote Motorcrosswedstrijden in Nederland en altijd ging mijn voorkeur uit naar Scandinavische rijders. Zo stond ik in het rennerskwartier van Sint-Anthonis vol
bewondering naast Bengt Aberg, Arne Kring en Ake Jonsson. Ik vroeg handtekeningen en raapte zelfs het beschermpapier van hun plakcijfers op en nam het als aandenken mee naar huis. Zo was ik in de wegrace ook fan van Jarno Saarinen en in de autosport van Hannu Mikkola en Keke Rosberg. Ik had dus wel wat met de Finnen.
Maar nadat ik Heikki Mikkola aan het werk zag, in 1974, tijdens de Nederlandse Grand Prix Motorcross 500cc in Markelo, wist ik voorgoed wie mijn idool was. Ik was toen 13 jaar en weet nog heel goed hoe fanatiek ik daar naast de baan Heikki aanmoedigde tijdens de eerste manche, die hij ook won. En ik weet ook nog hoe enorm teleurgesteld ik was toen hij in de tweede manche al na 1 ronde uitviel met een blessure, toen hij zijn voet onder de voetsteun kreeg. Toch raar, omdat mijn landgenoot Gerrit Wolsink evenals Heikki tot de wereldtop behoorde en het daarom logischer zou zijn dat ik juist fan van Wolsink was geweest. Maar hoewel ik Wolsink een uitstekende rijder vond, was ik geen fan van hem. Je zag mij daarom Wolsink ook niet

aanmoedigen in Markelo. Ook niet in Norg, tijdens de Nederlandse GP in 1977. Daar zag ik tot mijn grote vreugde Heikki beide manches winnen. Ook was ik geen fan van Roger DeCoster en wilde juist dat Heikki Mikkola hem zoveel mogelijk versloeg. Tjonge… Wat keek ik tegen die bebaarde Fin op, kon ik maar zo rijden, ging het in je gedachten. Wat mij in Heikki bovenal zo aansprak was zijn ”buigen of barsten”-rijstijl. Overal waar hij aan de start verscheen ging hij voor de overwinning, met minder nam hij geen genoegen. Ik heb van Heikki nooit gehoord dat hij een rondje reed om zijn startgeld te kunnen innen en daarna terugkeerde naar het rennerskwartier (nou ja, één keer, toen hij in 1970, tijdens de Belgische GP in Paal hoge koorts had). Ook heb ik nooit gelezen dat Heikki onsportief reed, zoals collega-rijders bewust de baan uitdrukken of afstoppen. Heikki heeft, tijdens die tien jaar dat hij tot de absolute wereldtop behoorde, alles voornamelijk alleen moeten doen. Hij had geen teamgenoten die hem konden steunen in zijn jacht naar wereldtitels. Ik heb buiten Nederland niet veel wedstrijden bezocht waaraan Heikki deelnam. Dat kwam ook doordat ik zelf aan motocross deed. Vaak moest ik tijdens wedstrijden waaraan Heikki deelnam, zelf rijden. Wel ging ik bijna ieder jaar naar de Citadel van Namen, in België. Ik was daar ook tijdens die wolkbreuk in 1978, toen Heikki beide manches won. Ik was doorweekt van de regen, maar het was het waard!
Ik heb in de loop van Heikki zijn crosscarrière heel veel artikels uit motorbladen verzameld en bewaard. Ik liep al een aantal jaren met het idee rond om dat materiaal op de één of andere manier tentoon te stellen. Maar nadat ik op het internet de website van Guy Jamar tegenkwam is alles in een stroomversnelling gekomen. Dat was wat ik ook wilde! Een eigen website waarin ik al mijn verzamelde materiaal voor iedereen inzichtelijk kon maken.
Met Guy heb ik inmiddels een zeer goed contact opgebouwd en hij heeft voor mij zelfs een handtekening van Heikki meegenomen, toen hij in februari 2005 bij Heikki thuis op bezoek is geweest. Ik vraag mij vaak af wat Heikki van mijn website vindt. Ik hoop Heikki ooit nog eens te ontmoeten, zodat ik het hem kan vragen. Voor mij blijft hij met voorsprong de grootste motorcrosser aller tijden. Jammer dat hij te lang bij Husqvarna is gebleven. Ik weet zeker dat hij het aantal wereldtitels van Joël Robert had geëvenaard!
Viervoudig wereldkampioen motocross Heikki Mikkola... zeer beslist mijn grootste idool!


Jan-Willem van Essen

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
a